دشتی ها


خونه
تماس
 

۱۳۸٩/۸/٢٢

 

نجیرم و...(1)

 

" بی لکنت،نمی دانم شمابزرگواری که این مطلب را می خوانید از خوانندگان همیشگی وبلاگ دشتی ها هستید و یا...ولی اگر باشید حتما به این امر واقفید سعی وبلاگ این بوده و هست که از دشتی  و دشتی ها بنویسد و همیشه مسرور از گسترش وبلاگ های دشتیاتی و البته قلم فرسایی دشتیاتی ،امری که وظیفه است خاصه بر قلم بدستان شهرستان...حال در این پست و مطمنا در چند پست آتی مطلبی را خواهید خواند از یک  قلم بدست چیره دیارمان...  
مطلبی را که در ادامه خواهید خواند بی اغراق فراتر از یک جوابیه است و بی تردید فراتر ازیک مقاله است. چرا که همانطور که در چند پست آتی خواهید خواند شما هم با نگارنده موافق خواهید شد روند جوابیه بسیار پربارتر از آن است که خلاصه در آن شود امری که در قلم توانای جناب هادی اخلاقی ملموس است و همه ی افرادی که او را می شناسند معترفند صاحب قلم طلایی ،کم می نوسید ولی عالی می نویسد.اخلاقی پژوهشگر ،اخلاقی نویسنده ،اخلاقی منتقد ،اخلاقی عکاس و...هرگز دست به قلم نمی برد مگر بر او تسلط داشته باشد."
حال با این کوتاه مقدمه ضمن عذر از جناب اخلاقی از دیر انتشارش ،توجه شما بزرگواران را به این فرامقاله و عکس نقشه های  بی نظیرش جلب می کنم... 

 "به نام خدای دانش و راستی"


   متن زیر ابتدا برای چاپ در هفته نامه نصیر بوشهر نوشته شد اما درست در شب روزی که قرار بود آن را برای آن هفته نامه ارسال کنم شب نصیر صبح نشد و نهال زندگی اش قطع شد. پس ابتدا خواستم آن را در نشریه دیگری به چاپ برسانم که نشد . با این حال احساس کردم جواب ندادن به توهین های آن پاسخگویی که نه تنها حرمت این قلم را نگه نداشته بود بلکه حرمت شهرستان دشتی و مردمان صبورش و حتی حرمت تحقیق و تاریخ منطقه را هم زیرپا گذاشته بود ظلمی است به تمام مردمان دشتی و تاریخ باشکوه اش . کما اینکه بسیاری کسان از اهالی دشتی از شاعر و نویسنده و محقق گرفته تا مسئول و وبلاگ نویس و روزنامه خوانی که مطلب فوق را خوانده و یا شنیده بودند دادن پاسخ را از بنده طلب می کردند .
   با همه تهمت ها خوشحالم که مقاله "قلعه دختر لاور ساحلی" که بارها در نشریه ها و سایت های مختلفی به چاپ رسیده است خوانده شده است و خوشحال تر می شدم اگر که کسی به جای فحش و ناسزا تحقیقی علمی تر ارائه می کرد و یا به نقد و تحلیل آن دست می زد . به هر حال کوشیدم همه آن توهین ها و تهمت ها را به رسم مردم شریف دشتی به دست فراموشی بسپارم لذا آنچه در این نوشته نگاشتم همه از سر دوستی بوده و هست تا دوستان چگونه بخوانندش و چه بدانند و چه بنامندش!
   لازم می دانم از جناب آقای محمد شاکری مطلق مدیر محترم "دشتی ها" که فرصت پاسخ گویی را برایم فراهم کردند و موافقت کردند تا نوشتار زیر را به قضاوت خوانندگانش بگذارند با این امید که به دید پاسخ گوی محترم نیز برسد تشکر و قدردانی کنم . 
 

         

"کنایه به درمی زنم ای ترکیب تخته بند ،
تابوت تکلم تاریک من مشو !
چه بسیار کودکانی که درگمان گهواره خفته اند
"
/سیدعلی صالحی/

   جناب آقای لاوری مدیر مسئول و سردبیر محترم هفته نامه نصیر بوشهر
   با درود و سلام

   در شماره 547 مورخ 31 /5/89  نصیر بوشهر مطلبی از نویسنده ی  در پاسخ به مقاله اینجانب که گویا در تاریخ 27/3/89  در آن نشریه به چاپ رسیده بوده است!؟! با عنوان "میراث تاریخی شهرستان دشتی را به اهالی عزیزآن جا معرفی کنید!" در نشریه متبوع به چاپ رسیده است که لازم دیدم نکاتی را در پاسخ به مطالب توهین آمیز فوق به جناب عالی ، ایشان و سایر خوانندگان محترم هفته نامه نصیر بوشهر به عرض برسانم .
   1. طبق اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری چاپ هرمقاله ای می بایست با اجازه نویسنده و یا با ذکر منبع آن باشد که اینجانب پس از چاپ جوابیه مذکور از چاپ مقاله ام درآن نشریه باخبر شدم و چون شماره مورد نظر را ندیده و در اختیار ندارم امیدوارم چاپ آن حداقل با ذکر منبع بوده باشد اگرچه اخلاق حرفه ای حکم می کرد آن مقاله با موافقت اینجانب چاپ شود .
    2. ازآنجا که پاسخ دهنده محترم عدم آگاهی وآشنایی خوانندگان نصیر با جغرافیایی استان را بهانه چاپ توهین نامه شان کرده اند می بایست به اطلاع ایشان برسانم این مقاله برای اولین بار در روزنامه ایران به چاپ رسید و پس از چاپ مجدد آن در این روزنامه در سایت ها ، وبلاگ ها و نشریه های متعددی به چاپ رسیده است لذا این نویسنده اگر نمی خواهد کسی بداند "نجیرم" درحوالی شهرمحبوبشان نبوده است بهتر است مطلبشان را برای تنویر افکار عمومی خوانندگان تمامی این روزنامه ها ، سایت ها و وبلاگ ها بفرستد .
   همه کسانی که مقاله بنده را مطالعه کرده اند خوب می دانند آنچه در متن آمده است نه تنها خیال بافی نیست بلکه بر اساس کاوشها و جستجوهای میدانی و کتابخانه ای است و  اینجانب برای نگارش آن محل را مورد بررسی قرارداده ام . ده ها کتاب ، مقاله ، مجله و سایت را مطالعه کرده ام و یقین بدانید هیچ نیت ناصوابی چون تعصب های محلی پاسخ دهنده محترم در نوشتن آن مقاله دخیل نبوده است و تنها دلیل چاپ چنین مقاله ای شناساندن اثر تاریخی و ثبت شده "قلعه دختر لاورساحلی" و رازگشایی از راز و رمزها ، تاریخ ، کاربرد و معماری این اثر بوده است و بس. ضمن آنکه موضوع مقاله چنان که از عنوان آن مشخص می باشد "قلعه دختر لاور ساحلی" از توابع شهرستان دشتی است و نه شهر تاریخی نجیرم که فقط اشاره ای به آن شده است و پاسخ گوی بی آنکه به موضوع و محتوای مقاله نقد و نظر و توضیح و تحلیلی داشته باشد در منطق را بسته است و حریم ها را شکسته است و همان یک اشاره را پیراهن عثمانی کرده است برای زدن هرگونه تهمت و توهین غافل از آنکه "آیینه ها دچار فراموشی اند" "وقتی که بال های سراسیمه /باد را/ غربال می کنند" .
   3. مدت های مدیدی است که برخی از جوانان متعصب وکم دانش دیری -که حسابشان به حق و یقین از عموم شهروندان فرهنگ دوست ، شریف ، باشعور ، متدین  و هم چنین تحصیل کرده ها ، دانشگاهیان و چهره های علمی ، هنری و ادبی آن شهرستان که تعداشان هم کم نیست- جداست ، علم وامصیبتا به دست گرفته اند و به بهانه دفاع از داشته های تاریخی ، مرزهای جغرافیایی ، شخصیت های فرهنگی و حق وحقوق شهر و شهرستان شان زشت ترین الفاظ و القاب را به شهرستان دشتی و مردمان نجیب و صبورش نسبت داده و می دهند و براساس خیالبافی های بچگانه ، تفکر حقیرانه و تعصب کورکورانه تعصب را برتعقل ، تحریف را برتحقیق ، توهین را برتکریم و تقابل را برتعامل ارجع دانسته ، با تمامیت خواهی مطلق هر ارزشی درگذشته ، حال و آینده منطقه را متعلق و منتسب به خود می پندارند و در این راه از هیچ حرکت ضدارزشی دریغ نمی ورزند .
   اینان یک روز برای بدست آوردن پارس شمالی تجمع می کنند ، یک روز برای تملک کوه نمک چون جنگاوران باستانی به درون مرزهای سیاسی مناطق هم جوارشان یورش می برند و کلنگشان را بر زمین دیگری می کوبند ، یک روز از روی تمامیت خواهی و تفکر انحصار طلبی خواستار تغییر و حذف القاب و عنوان های تاریخی شخصیت های تاریخی و فرهنگی می شوند که در زمان خویش خود را مفتخر به دشتی بودن می دانستند و یک روز برای تملک تاریخ ، هرگونه تحقیق و تامل را که برخلاف میل وآرزوهایشان باشد با توسل به توهین از روی تعمد وتخیل می دانند .
   اثبات حقانیت و تعالی و توسعه هرشهر و دیاری نه تنها حق شهروندان بلکه وظیفه اجتماعی تک تک ایشان است . در تاریخ باشکوه دیر نیز شکی نیست . توسعه و تعالی شهر و شهرستان دیر نیز واجب است اما برای دستیابی به چنین هدف به حقی به یقین نیازی به تقابل ، توهین و تردید نیست.
    تاریخ ، توسعه و تعالی شهرستان دیر بدون شک جدای از تاریخ ، توسعه و تعالی مناطق هم جوار بویژه شهرستان دشتی نیست . تاریخ دیر هیچ گاه از تاریخ دشتی جدا نبوده است . قرابت های فرهنگی ، اشتراک های تاریخی ، نسبت های قومی و توسعه منطقه ای این دو شهرستان انکارناپذیر است . توسعه یا رکود هرکدام از این شهرستان ها ارتباط مستقیم با توسعه یا رکود دیگری داشته و دارد . این که چرا برخی از اهالی محترم دیر به این مهم توجه ای نداشته و ندارند جای بسی سئوال و در عین حال تاسف است ؟
   بر عهده فرهیختگان و دانش آموختگان دیری است که به چنین کسانی بیاموزندکه امروزه استراتژی مطرود و از رده خارج شده برد و باخت جای خود را به استراتژی برد-برد داده است و امروزه استراتژی برد و باخت دیگر هیچ جایی دراندیشه توسعه طلبانه و متعالی جهانی ندارد لذا برای توسعه و پیشرفت می بایست تعقل ، تفکر ، تحقیق و تعامل را مبنا و محور هر حرکت و رفتاری قرار داد .
    4. برای بررسی وکنکاش های تاریخی هر منطقه ای نیازمند دقت در جغرافیای تاریخی آن منطقه ایم . جغرافیای تاریخی عبارت است از بررسی جغرافیا یعنی مرزهای سیاسی آن منطقه در بستر زمان . وقتی در مورد تاریخ یک منطقه یا کشور صحبت می کنیم نباید مرزهای فعلی آن منطقه را ملاک عمل قرار دهیم به همین دلیل است که امروزه برای بررسی بسیاری از مناطق ، شهرها و اقوام درگذشته نیازمند بررسی آنها درجغرافیای تاریخی آن مناطق ، شهرها و اقوام هستیم که این جغرافیای تاریخی در بیشتر موارد با جغرافیای فعلی آنها همسان نیست. برای مثال وقتی از تاریخ هخامنشی صحبت می کنیم نباید تاریخ باشکوه آن دوران را محدود به مرزهای فعلی آن بدانیم و یا فقط همین محدوده امروزی کشورمان را مورد بررسی قرار دهیم در چنین صورتی حجم عظیمی از تاریخ ایران زمین در زمان این سلسله حذف خواهد شد . 
   وقتی درخصوص تاریخ منطقه ای چون دشتی صحبت می کنیم به معنای صحبت کردن در حدود مرزهای فعلی آن نیستیم . طبق تمامی اسناد وکتب در بیشتر ادوار تاریخی و تاقبل ازتقسیم بندی های فعلی سیاسی ، بیشتر یا تمام بخش های شهرستان دیر فارغ ازمقر حاکمان که در زمان های متفاوت از کاکی و بردخون تا دیر و خورموج متغیر بوده است جزیی از منطقه دشتی محسوب می شده است لذا هرگاه بخواهیم درخصوص تاریخ دشتی حرف بزنیم به عبارت دیگر بررسی پیشینه و تاریخ دشتی بدون بررسی پیشینه و تاریخ شهرستان فعلی دیر امری ناقص و نارواست .
   وقتی از نجیرم به عنوان شهر تاریخی صحبت می کنیم فارغ از اینکه در نزدیکی دیر، بردخون یا زیارت ساحلی امروزی واقع بوده است  درحدود مرزهای تاریخی ماندستان باستانی و دشتی تاریخی قرارداشته است پس لازم نیست محققی آن را به دروغ و عمد و براساس "تخیل و توهم و تمثیل های شبانه مادربزرگش"! آن را جزیی ازخاک و تاریخ باشکوه دشتی بداند که دانستن و عنوان این حقیقت تاریخی نه تنها به هیچ عنوان شکست و سرافکندگی دیر و دیری ها محسوب نمی شود بلکه همه اهالی شهرستان دیر می بایست هم چون تمامی اهالی دشتی مفتخر به داشتن تاریخ وگذشته مشترک اسلاف و پیشینیان منطقه خویش فارغ از هر نام و عنوانی باشند کما اینکه هیچ بعید نیست روزی شهرستان دیر از استان بوشهرامروزی جدا شود و یا اینکه بردخون ، آبدان و یا دیگر مناطق شهرستان دیر از این شهرستان تاریخی جدا و به شهرستان دیگری تبدیل شوند درچنان صورتی می شود از امروز بوشهر حرف زد اما از دیرسخنی نگفت؟!  و یا می توان از افتخارهای دیرامروزی نوشت و مثلا  از بردخون وآبدان امروزی ننوشت چرا که دیگر آنها خود به شهرستان دیگری تبدیل شده اند؟ برای مثال اگر امروز شاعر گران قدری چون دکتر مجید عابدی را از شهرستان شاعرپرور دیر می دانیم فردا روزی اگر بردخون از دیر جدا شد می توان ایشان را از لیست شاعران دیر امروزی حذف کرد؟ البته این اتفاق می تواند برای هر شهرستان دیگری نیز اتفاق بیافتد و دیر استثنا نیست .
   نویسنده محترم !
   برای بررسی های تاریخی می بایست دیدگاه و بینش تاریخی داشته باشیم . دیدگاه و بینش تاریخی تعصب خالی برنمی تابد اگرچه هر تاریخ پژوهشی لزوما بی تعصب نیست .
   تاریخ تعصب برنمی تابد . تاریخ تحقیق می طلبد . تحقیق تامل می خواهد . تامل نتیجه تعقل است . تعقل تکامل به همراه دارد . تکامل به تعالی می انجامد . تعالی با تعصب محقق نمی شود . تعصب تهدید می آورد . تهدید به تقابل می انجامد . تقابل به تباهی تاریخ ختم می شود پس بهترنیست به جای انکار به دنبال اثبات باشید؟ به جای تقابل به تعامل بیاندیشید؟
   بهتر نیست به جای تکفیر زنده نگه داشتن یاد و نام بزرگان منطقه و پاسداشت کسانی چون خالوحسین و علی سمعیل و مفتون و دیگران که دشتی بودن را افتخار خویش می دانستند وخود را منتسب به آن می کردند توسط مردم دانش دوست دشتی به نکوداشت و برپاداشتن یادمان چنین کسانی آستین همت بالا بزنید؟
   آیا بهتر نیست به جای جنجال و هیاهو بر سر اینکه پارس شمالی کجا باشد به فکر گسترش تجارت دریایی ، شکوفایی گمرک ، زیباسازی ساحل و... باشید و جانمایی چنین پالایشگاهی را به متخصصان واگذارکنید چرا که ساخت هر سازه و کارخانه ای براساس دانش مدیریت نیازمند بررسی های مختلف از جنبه های مختلف است ؟
   آیا بهتر نیست به جای اینکه بر سر تملک کوه نمک به اعمال و الفاظ ناخوشایند و زشت روی بیاورید با هم فکری و تعامل ، دانش آموختگان و مسئولان دو شهرستان را گردهم جمع کنیم و استفاده بهینه از ظرفیت های گردشگری ، تاریخی و طبیعی دو شهرستان را مورد بحث و بررسی قراردهیم ؟
   نویسنده !
   اگر پارس شمالی به شما داده شود ؟ اگر مدیریت کوه نمک به شما داده شود ؟ اگر برخلاف اکثر منابع تاریخی نجیرم را در حوالی دیر قلمداد کنیم مشکلات دیر حل می شود ؟ آیا کمبودهای شما مرتفع می شود؟ محرومیت های شما از بین می رود ؟ توسعه شما تضمین می شود ؟ بعید می دانم.
   شما اگر می خواستید در راستای گسترش صنعت توریسم و رونق اکوتوریسم گام بردارید چه استفاده ای از منطقه حفاظت شده مند کرده اید ؟ پارک ملی دیر- نخیلو چیز بی ارزشی است ؟ با سواحل زیبا و دل انگیزتان و کوه های رسوبی و ساحلی تان چه کرده اید ؟ از جنگل حرا و اسکله ها و... چه بهره ای برده اید؟
   آیا می دانید آمدن صنعت نفت و گاز چه اثرهای زیست محیطی خاصه برای سواحل بکر و حیوانات حفاظت شده و در خطر انقراضی مانند لاک پشت های نوک عقابی و... خواهد داشت که برای آن این همه سر و دست می شکنید ؟ آیا می دانید از بین رفتن زمین های کشاورزی ، ترکیب فرهنگ های ناهمگون و از بین رفتن فرهنگ غنی بومی دیر و بردخون ، افزایش ناهنجاری ها و آسیب های اجتماعی ، گرانی و... از عوارض حتمی چنین تاسیساتی در چنین مناطقی است ؟
   البته اثربخشی صنعت درآمدزایی مانند نفت و گاز در مناطق کمتر توسعه یافته ای مانند دیر و نقش آن در توسعه شهرستان انکارناپذیر است اما نزدیکی آن به منطقه بسیار حیاتی حفاظت شده مند جای بسی تاسف است . 
   شهروند دیری !
   صادقانه بگویم شما به فکر توسعه نیاستید بلکه به دنبال تملکید ! تملک هر چه و هر که باشد . به تعالی فکر نمی کنید به تجمیع می اندیشید . به اینکه هر چیز مال شما و به نام شما باشد . برای شما باشد . در اختیار و انحصار شما باشد  و این سم است . خطرناک است . وحشتناک است . چنین تفکری به شما جسارت تهاجم می دهد . جسارت تحریف . جسارت توجیه . جسارت تهدید . بهانه توهین کردن به دست تان می دهد . منطقتان را کم رنگ می کند و شکست های احتمالی را برای تان غیر قابل تحمل خواهد کرد . دچار فکر خراب ، فکر بد ، فکر زشت می شوید . دچار توهم توطئه خواهید شد . و این زجرآور است . دردآور است . کابوس می سازد . بی خوابی می آورد . آرامش تان را می گیرد . داغان می شوید . خسته می شوید . خراب می شوید . ویران می شوید و فرصت توسعه و تعالی را از دست می دهید .
   5. و اما نجیرم!

 ادامه دارد...

 
 

محمدم از دشتی کاکی خورموج کبگان سرمک کردوان چاوشی زیزار درازی : ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ

 

 
محمدم از دشتی کاکی خورموج کبگان سرمک کردوان چاوشی زیزار درازی



نویسندگان
محمدم از دشتی کاکی خورموج کبگان سرمک کردوان چاوشی زیزار درازی


آرشیو وبلاگ
امرداد ٩٥
خرداد ٩٥
اردیبهشت ٩٥
اسفند ٩٤
بهمن ٩٤
دی ٩٤
آذر ٩٤
آبان ٩٤
مهر ٩٤
شهریور ٩٤
امرداد ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳

www.flickr.com

لینک دوستان
نصير بوشهر
نسیم جنوب
دکتر عبدالمجید مصلح
اکبر منصوری نسب
ابو حنانه
عبدالمهدی حاجيانی
خورموج
پادشاه عالم
ماندستان کاکی
تیک تاک
وحدت کاکی
نگار عشق
عکسهای دشتی
حسن عبدی
امين چاه شوری
شهرداری خورموج
انجمن آينده سازان توسعه جنوب
رضا دشتی منش
کريم جعفری
اکبر شيخ زاده/تورنتو
بوشهر.دات.کام
ايرانجوان خورموج
آزادی خورموج
سجاد زنده بودی
دهستان طسوج
سايت خبری جويا
استاد س.محمدرضا هاشمی زاده
بوجیکا
شعر دشتی
تاريخ دشتی
سادات دشتی
هیرو
حاج علی زينبی
زنده ياد دکتر احمد ظريف فرد
هواشناس
محمد باقر حاجيانی
شوق وصال
چشوک
خبر دير
عبدالحميد پهلوزاده
هيات صاحب الزمان(عج کردوان
تنگستانی ها
خورموج
بوشهری های مقیم تهران
حسن غلامی
فراز بهزادی
عمو اروند
مشقهای خط خطی
مقالات کامپيوتر
مدرسه بقیه الله(عج)
محمد جواد غريبی
مانيفست آدمک کشی
شاگردان آیت الله دکتر آلبویه
ستاره عشق
دکتر طالب موذنی
باغ سيب صداقت
نشريه الکترونيکی بازدم
علیرضا عمرانی
مهدی چاه شوری
دانشگاه آزاد خورموج
ضيافت(سجاد واعظی
حميد شکيبا
از خنده ها و خاطرات
مهری غريبی
کیان جنوب(عمار شهنیایی
رضا جمالی حاجیانی
در اندیشه فردا(م.محمدی
خبرگزاری خلیج فارس
سمیرا بهزادی
عباسعلی شعبانی
ماشاالله شیخیانی
نون و نمک
اندیشه گر
حسین حیدری
نیمدری
طراحی قالب
علی امیر نژاد
ابراهیم دانش
واحد خواهران هیات صاحب الزمان کردوان
یک قدم تا بی نهایت
اشوم خرگی(سید علی.ن.حسینی
مهندس مصطفی احمدی
بردخون
وبگرد(حسین حاجی پور
از دیار کاکی(محمد احمدی
گروه تحقیقاتی وبزن
ستاد بازسازی عتبات دشتی
حسن صداقت
ابوالفضل منصوری نسب
یا حسین(ع) سالار زینب
فردای دیگر(جواد دشتی منش
مهندس علیرضا چمکوری
پسری همراه خاطراتش
دشتی دشت آرزوها(م.مغدانی
خاطره ها نمی میرند(ف.احمدی
مهندسی عمران(ک.کردوانی
هجوم سایه ها(محسن حیدری
کردوان علیا(علی متفق جو
امام زادگان دشتی(ع.متفق جو
سادات کاکی(س.ش.حسینی
روستای سنا
صادق و سعید زنده بودی
دانشجویان حسابداری آزاد بوشهر
عباس قبادی
هزاردستان(علی امیرنژاد
علی وار(دشتی
رحمان نجفی
مردومان مسیله(مجیو
فایز دشتی
مقالات مهندسی عمران
چرت و پرت های یک حسن
علی شیخیانی
برمصاد دیارمن خورموج
ساسان صالح احمدی
دکتر مهدی نیک نفس
غلامرضا حیاتی
سعید صالح احمدی
حسابدار قرن
گریه ی اشک ها
روستای فقیه حسنان
پلیسور
الیاس شهدوست
غزل سرا
تازهای جهان
گلستان هنر
شهر من کاکی
همکلاسی
دهداری-عسلویه
روستای ناری
تنهایی
امید به خدا
کمیل قحطان
فتوبلاگ "سی"
سلت(چیله)
هواداران شاهین
سلام دیر
برانوش
مهندسی شیمی
قدرت پرواز
عکس های حافظه دوربینم
دانشجویان هرمزگانی دانشگاه رجایی تهران
زیست شناسان دوم دبیرستان
داوران فوتبال دشتی
دکتر غلامرضا جعفری نیا
عقاب خورموج
آزادی شنبه
باشگاه فوتبال دهداری
روستای دهوک
مسجد جامع خورموج
دکتر ابوالقاسم شریف زاده
مهندس محمد آتیار
دو راهک
مروارید جنوب
به سوی ظهور
شیرین تر از عسل
شاهین خورموج
روابط عمومی خورموج
چاه حسین جمال
ابوذر زارعی
یوسف اسکندری
غلامعلی زارعی
عشایر قشقایی دشتی
انیمیشن سازان دشتی
غلامرضا ابراهیمی
الیاس سلیمی
شعر شنبه
تروشک
زیارت ساحلی
خورموج سر خط!
گالری ماهور
فاضل عاشوری
داستان های من و پتروشیمی خارک
کیان جنوب
صدف جنوب
سیدمحمد جواد رکنی
روستای درازی
مسجد قائم آل محمد دشتی
حرف هایی که نزدم
فاصله های بی رنگ
من و پدرم
مهندس اسدپور خواجه گانی
زنده یاد عیسی شوقی وحدت
کهنوج،نگین رودبارزمین
روح الله تمییزی نژاد
محمد حسین بکمی
چرتکه
تی فو نو
چرند و پرند
پاس کاکی
سنا نیوز
چراغ های رابطه
فایز دشتی
سافت بال خورموج
مهدی شیخیانی
دست نوشته های من
زینب علیزاده
فاطمه اسماعیلی
شعر و ادبیات کردوان
فوتبال کردوان
استقلال اسماعیل محمودی
کردوان سفلی،گذشته،حال و آینده
مسجد امام رضا(ع)خورموج
کانون فرهنگی هنری الغدیر خورموج
زیارت ساحلی از نگاه دوربین
چاووشی
اندیشه من=اندیشه تو
اخبار روز شاهین بوشهر
دل نوشته های یک سیوول
کاکی،شهر 300در
پهلوی پارسی
چیزی شبیه دلتنگی
سافتبال بانوان خورموج و ایران
نیلوفر خیال
وب سایت آیت الله منهاج دشتی
روستای باغ علی باقر
ابیانه:زیباترین روستای جهان
عزاداری سنتی بوشهر
یاداشت های شخصی آزاد
من و دوربینم
شیخیان- بست بلند
روستای زیارت ساحلی(نجیرم)
دل نوشته های من
تات وب
کاروانیان
انجمن وبلاگ نویسان کاکی
دوشاب دشتی
عشق وراوی
عشقم خورموج
خاطرات پشت كنكوري
رزمی ها(رئیس ها)
زیر آساک قلعه خورموج
♥best friends♥
Look Our Love
طوفان خورموج
آيم خوشي هسي
صدای روستای سنا
عکاسخانه
تیم والیبال دلیران دشتی
یادها و خاطره ها
کردوان سفلی
شروه
بهنام ابولی
مهدی تنو
وضعیت جوی خورموج
وضعیت جوی بادوله
وضعیت جوی فقیه حسنان
وضعیت جوی کبگان
وضعیت جوی سرمک
وضعیت جوی چاوشی
روستای احشام قائدها
پایگاه اطلاع رسانی بردخون کهنه
کردوان علیا
تابان خورموج
پایگاه اطلاع رسانی حاج آقا محمدی امام جمعه کاکی
زمین سبز
خاندان رزمی

خروجی وبلاگ
feed

پشتيباني
وبلاگ فارسی

 
[ منزل | قديما | تماس ]